کودکی که آماده ی تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید:((میگویند شما فردا مرا به زمین میفرستیداما من به این کوچکی و بدون هیچ کمکی چگونه میتوانم برای زندگی به آنجا بروم؟))
خداوند پاسخ داد:((از میان بسیاری از فرشتگان،من یکی را برای تو در نظر گرفته ام.او در انتظار
توست و از تو نگهداری خواهد کرد.))
اما کودک هنوز مطمئن نبود که میخواهد برود یا نه.
- اینجا در بهشت من کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند.
خداوند لبخند زد:((فرشته ی تو برایت آواز خواهد خواند وهر روز به تو لبخند خواهد زد،
تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود.))
کودک ادامه داد:((من چطور میتوانم بفهمم مردم چه میگویند وقتی زبان آنها را نمیدانم؟))
خداوند او را نوازش کرد و گفت:((فرشته ی تو زیباترین و شیرین ترین واژه هایی را که ممکن
است بشنوی در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی.))
کودک با ناراحتی گفت:((وقتی میخواهم با شما صحبت کنم چه کنم؟))
خداوند برای این سؤال هم پاسخی داشت:((فرشته ات دستهایت را کنار هم میگذارد و به تو یاد میدهد چگونه دعا کنی.))
کودک سرش را برگرداند و پرسید:((شنیذه ام در زمین انسان های بدی هم زندگی میکنند.چه کسی از من محافظت خواهد کرد؟))
-((فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد،حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.))
کودک با نگرانی ادامه داد:((اما من همیشه به این دلیل که دیگر شما را نمیتوانم ببینم ناراحت خواهم بود.))
خداوند لبخند زد و گفت:((فرشته ات همیشه درباره ی من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت
نزد مرا خواهد آموخت، گرچه من همواره در کنار تو خواهم بود.))
در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهایی از زمین شنیده میشد.
کودک میدانست باید بزودی سفرش را آغاز کند.او به آرامی یک سؤال دیگر از خدا پرسید:((خدایا!
اگر باید همین حالا بروم،لطفا نام فرشته ام را به من بگویید.))
خداوند شانه ی او را نوازش کرد و پاسخ داد:((نام فرشته ات اهمیتی ندارد، براحتی میتوانی او را مادر صدا کنی.))